
موزهای برای آینده: موزه آینده دبی
سازهای شبیه به چشمی غول پیکر
رانندگانی که در جاده شیخ زاید، بزرگترین بزرگراه شهر دبی، رانندگی کرده باشند بدون شک متوجه سازهای شبیه به یک چشم غول پیکر در کنار برجهای مشهور امارات شدهاند. این سازه در واقع جدیدترین پروژه جاهطلبانه برای داشتن نمای خیره کننده دیگری در آسمان امارات متحده عربی است. این سازه «موزه آینده» (Museum of the Future) نام دارد که در قالب استیل ضد زنگ قرار گرفته و دیواره بیرونی آن با خطاطی عربی مزین شده است.
فضایی برای تحقق آینده
این طراحی خیلی زودتر از اتمام پروژه، برنده جوایز مختلفی شده است. قرار است این موزه به عنوان پایگاهی برای چالش ها و تکنولوژی های بزرگ تر باشد که همگی متعلق به روزگاران آینده خواهند بود، از تغییرات اقلیمی گرفته تا پیشرفتهای بزرگ در زمینه پزشکی.
Dubai Future Foundation
این موزه به سفارش بنیاد آینده دبی (Dubai Future Foundation) به ریاست شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم دبی ساخته شده که میخواهند این شهر را به مرکز نوآوری و مکانی برای امتحان کردن تکنولوژیهای آیندهنگرانه تبدیل سازد. از دیگر پروژههای این بنیاد میتوان به مجمع جهانی بلاک چین، سیستم حمل و نقل کاملاً اتوماتیک و بازسازی طاق پالمیرا اشاره کرد.
خدمات موزه آینده
موزه آینده دبی در ابتدا به عنوان یک سری برنامه موقتی تسریع بخش در مورد نقش تکنولوژی در زمینه خدمات درمانی، تغییرات اقلیمی و امنیت غذایی شروع به کار کرد اما سازه و سازمان کنونی آن با رویکرد عمیقتری نسبت به قبل به این دست از مسائل خواهد پرداخت.
موضوعات مورد تمرکز موزه
اث کارلسون، مدیر اجرایی این موزه که قبلاً مدیریت موزه کامپیوترهای زنده در سیاتل را بر عهده داشته در این باره میگوید: «ما روی گجتهای مدرن آیندهنگرانه و لاکشری تمرکز نداریم. ما میخواهیم به سوالاتی بسیار متفاوتتر پاسخ دهیم از جمله: مردم چگونه میتوانند در ایستگاه فضایی مدار نزدیک به زمین زندگی کنند؟ چگونه باید به تخریب اکوسیستمها پاسخ دهیم؟ و سپس آن را به سطح زندگی شخصی نزدیکتر سازیم، چطور میتوانیم روی سلامتی و بهداشت عاطفی شخصی در آینده تمرکز کنیم؟».
کارلسون میگوید که او همواره بر این نکته تاکید داشته که موزهها باید نمایشگاههای خود را پشت شیشه نگه دارند. سه مورد از هفت طبقه این موزه بسیار متفاوت از نمایشگاه های سنتی بوده و تجربه تئاتری را به بازدید کنندگان ارائه میدهند.













